ชีวิตสั้นนัก..

posted on 23 Nov 2010 19:43 by darkygirl in aboutday
 
 
 
 
 
 
เราเป็นคนใช้ชีวิตประมาทมาตั้งแต่สมัยเรียน
คบเพื่อนที่ชอบเที่ยวกลางคืน นัดกันกินเหล้าจนเมามาย
ด้วยความห้าวของตัวเอง..
ขี่มอไซด์ไปหาเพื่อนที่อยู่ต่างอำเภอ
วันนั้นไม่ได้สติแล้ว แต่..บอกว่าไม่เมา
ไปคนเดียว...ใครห้ามก็ไม่ฟัง
 
พอถึงบ้านเพื่อน
ทั้งรถทั้งคนล้มโครม! เสียงดังมาก เอาหน้าลงด้วย
หน้าบวม ปากแตก ฟันบิ่น สภาพดูไม่ได้
นอนหยอดน้ำข้าวต้มไปเป็นเดือน
 
หลายคนบอกโชคยังดีที่ล้มตรงมีคนเห็น
ถ้าล้มตรงโค้ง(หลายศพ) ไม่รอด..
 
....
 
อีกครั้ง..วันนั้นเพื่อนชวนไปเที่ยวผับตอนปีใหม่ 
ทั้งทีตัวเองไม่ชอบเข้า แต่ก็ไป
ขาก้าวเข้าประตูไป คนเยอะมากกกกกก ควันบุหรี่ก็เยอะมาก
ตอนนั้นเค้ายังไม่ห้ามสูบบุหรี่ให้ห้องแอร์
ไม่มีทางเดินต้องเบียดแทรกตัวหาทางเข้า
ข้างล่างไม่มีที่นั่ง ได้ที่นั่งชั้นลอย (ที่มองเห็นข้างล่าง)
ยังไม่ทันกินอะไรเราก็เกิดอาการ หายใจไม่ออก
ขอตัวเข้าห้องน้ำ..อยากสูดอากาศที่ไม่มีควันบุหรี่

แต่..ในห้องน้ำก็มีผู้หญิงสูบบุหรี่ 3-4 คน
หนีเสือปะจระเข้ ออกมาเอาหัวมุดใต้โต๊ะ
เผื่อเจออากาศหลงเหลือ จะออกไปข้างนอกทำไงดีเนี่ย
ยังไม่ทันคิดวิธีเดินออก พอลุกขึ้นจากใต้โต๊ะ
เราก็ทรุดตัวหมดสติเพราะขาดอากาศ
 
เพื่อนช่วยกันหามปีกสองข้างออก เหมือนคนเมามาก
ทุกคนที่เห็นแหวกทางให้ เลยออกง่ายขึ้น
นั่งสูดอากาศข้างนอกสักพัก... 
เกือบไปแล้ว 
 
....
 
เรานั่งรถทัวร์ไปไหนมาไหนประจำ เพราะขึ้นไปก็หลับ ตื่นมาก็ถึงละ 
เลยรู้สึกว่ามันนั่งไม่นาน เคยอยู่บนรถนานสุด 18 ชม.เพื่อกลับบ้าน 
 
เมื่อวานเรานั่งรถทัวร์จากนครพนมกลับเชียงราย
(มีเหตุจำเป็นให้รีบกลับ)
 ปกติเราจะนั่ง ป.1 แต่เมื่อวานไม่มี เหลือแต่ ป.2
สิ่งที่เราเจอตอนแรกคือ แอร์ไม่เย็น
นั่งไปสักพักเริ่มร้อน มารู้ตอนเด็กรถบอกผู้โดยสารคนอื่น 
แอร์เสียครับ..โอ๊วววว เอาไงล่ะ อยากเปิดกระจกก็เปิดไม่ได้
จะลงกลางทางก็ไม่ได้
 
เริ่มหายใจไม่ออก อึดอัด
ถ้าเป็นแบบนี้ตลอดทาง ตายลูกเดียว
เด็กรถกับคนขับพยายามเปิดประตูฉุกเฉิน
เปิดประตูทางขึ้นให้ลมเข้ารถ จะได้ไม่แย่งอากาศกันหายใจ 
 
พอถึงครึ่งทางจอดซ่อมแอร์ อ่า..รอดตายแล้ว
สักพักคนขับจอดรถ..บอกสายพานขาด 
 
นึกในใจ
ถ้าครั้งนี้รอดไปได้..อยากทำอะไรรีบทำ
คนเราตายได้ทุกเวลา -''-

.....
 
จู่ ๆ เราก็นึกอยากบอก..ถึงมันจะยังไม่ใช่วันนี้
อยากขอบคุณ ขอบคุณ และ ขอบคุณทุกคน
ถ้าคนวาดไม่อยู่ เชื่อว่าการ์ตูนบล็อกนี้จะยังอยู่
คิดถึงกันเมื่อไหร่ก็กลับมาอ่านได้นะ ^^
(เหมือนจะลาไปไหน ยังอยู่จ้ะ แค่อยากบอกไว้เฉย ๆ )
 
 
i-phan 
23.11.10 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

นั่นสินะชีวิต เอาอะไรแน่นอนไม่ได้ แต่อาการแบบนี้เป็นบ่อยเหมือนกันนะคะ สู้ๆ ดูแลสุขภาพด้วยคะ

#40 By Police Girl on 2012-10-18 22:06

อ่านแล้วจะร้องไห้ เอาเป็นว่าหนูจะเอาบทความนิี้ไว้เป็นอุทาหรณ์ให้กับชีวิตน้อยๆ ของหนูนะคะ
อยากบอกเหมือนกันว่า สนุกมากๆ จ้า ขอบคุณจริงๆ น้า

#38 By bay (124.121.34.115) on 2011-01-12 02:50

คิดถึงเสมอล่ะ
มีงานดีๆ มาให้อ่านกันอย่างนี้...ชอบนะที่ตัวเองบอก\"อยากทำอะไรก็รีบทำ\"
เป็นกำลังใจให้จ้าาาbig smile

#37 By Ommyim (161.200.101.221) on 2010-12-13 00:01

Hot!

#36 By ~SaTaN~ on 2010-12-09 19:43

อย่าบอกอย่างนี้ซิค่ะ Y_Y

#35 By WunDeE-^O^- on 2010-12-03 14:47

Life is so short เห็นท่าจะจริงนะ

ใช้ทุกนาทีให้มีค่าไว้นเอะ
ว้า เหมือนจะเศร้า แต่ก้เศร้า้จริงๆน่ะแหละToT
แต่ว่า พี่แป้นต้องสู้ๆนะ วาดต่อไปเรื่อยๆ
คนอ่านคอยติดตามอยู่จ้า

#33 By ii on 2010-11-24 12:19

จริงครับพี่ อยากทำอะไรรีบทำ จะตายวันตายพรุ้งไม่มีใครรู้ได้

#32 By พีสิบสาม on 2010-11-24 10:23

อะไร อะไร ก็ผ่านไปเร็ว

#31 By on 2010-11-24 10:15

ใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาทเถอะ

#30 By momoocha on 2010-11-24 10:12

ชีวิตสั้น ความฝันยาว

#29 By nonworld on 2010-11-24 09:41

ทุกนาทีไม่มีอะไรแน่นอน !

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#28 By THE.Pan * on 2010-11-24 09:22

อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ..
แต่อย่าเกิดเลยดีกว่านะ...

#27 By nudee on 2010-11-24 09:18

ทุกสิ่งมีกำหนดไว้แล้วเพียงแต่เราไม่รู้

#26 By peewa 丕娃 on 2010-11-24 06:17

การนึกความตาย เป็นการใช้ชีวิตที่ฉลาด และไม่ประมาทครับ แต่ยังไงก็อยู่เขียนการ์ตูนให้เพื่อนๆอ่านอีกนานนนนนนๆ นะครับ อิอิ

#25 By copin (87.88.187.1) on 2010-11-24 05:33

ใกล้นิดเดียว : )
เม้นคนที่ 24
ชอบเลข 23 จัง

#24 By Sะฆัง on 2010-11-24 04:13

อ่านแล้วใจเหวอๆชอบกลครับ รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

#23 By Otakuman!! on 2010-11-24 03:09

เพราะชีวิตสั้นจึงต้องทำทุกวันให้ยาววววววbig smile Hot! Hot! Hot!

#22 By dp on 2010-11-24 00:35

ที่บอกเนี่ย เผื่อไว้ว่าวันไหนขี้เกียจเขียนแล้วแอบอู้ไช่ไหมquestion
โอ้ว...

#20 By mini-teddy on 2010-11-24 00:19

ในความแน่นอน คือความไม่แน่นอน

#19 By [ANA]* on 2010-11-24 00:04

อ่านละแบบ ไม่อยากนั่งรถทัวเลยsad smile

#18 By berserkrabbit on 2010-11-23 23:34

open-mounthed smile แหะ ๆ รักเธอเสมอ ๆ นะ..แป้น!

#17 By Beam -0- (1.47.120.29) on 2010-11-23 23:08

ชีวิตสั้นนัก (จริงๆ) ทำวันนี้ใ้ห้ดีที่สุดเพียงพอแล้ว

#16 By PunPrai on 2010-11-23 22:53

Hot! Hot!

#15 By youuue on 2010-11-23 22:47

Hot! Hot! Hot!
อ่านแล้วใจหายจังค่ะ
อย่าหายไปไหนนะคะ
^ ^

#14 By fablefa ~* on 2010-11-23 22:45

จริง วันหนึ่งเรามาวันหนึ่งเราก็ไป

#13 By i'am-toontoon on 2010-11-23 22:41

นั่นสิ ชีวิตคนเรา จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้
ทุกวันนี้ก็ใช้ชีวิตอย่างประมาท
คิดๆแล้วก็ไม่ไหวเหมือนกันอ่ะ

ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่และได้มาเจอกัน รู้จักกัน
เป็นเพื่อนกัน
ต่อไปนี้ ระวังตัวให้มากขึ้นด้วยนะ
เราก็จะระวังตัวเองให้มากขึ้นเหมือนกัน

#12 By MamiLuv on 2010-11-23 22:21

ชีวิตไม่เที่ยง แต่ความตายเป็นของเที่ยง
เตรียมตัวตายไว้เสมอ ซ้อมตายบ่อยๆ เวลาตายจริงจะได้ไม่หลงตาย
เพราะความตายไม่มีนิมิต ไม่มีเครื่องหมาย นั่งอยู่บ้านเฉยๆ ก็ตายได้ big smile

#11 By นักรบ on 2010-11-23 22:17

ใช้ชีวิตอย่างมีสติbig smile
ไม่ชอบที่ๆ อึดอัดๆ เหมือนกัน

#9 By wesong on 2010-11-23 22:10

เป็นสัจธรรมเลย ^..^
(ผมเองก็คิดแบบนั้นเสมอๆ)
ขอบคุณเช่นกันเน้อ

#8 By GuGGGar on 2010-11-23 22:09

:)
อย่าไปไหนนะ ยังไม่ได้ขอลายเซ็นพี่แป้นแบบตัวต่อตัวเลย

#7 By 8happyrainbow on 2010-11-23 22:04

ง่า

ยังไงก็ขอให้บุญรักษานะครับ

ไม่อยากให้จากกันไปเพราะขาดอากาศในรถทัวร์อะ sad smile

#6 By chimerateddy on 2010-11-23 22:03

ars longa, vista brevisbig smile

#5 By tongg on 2010-11-23 21:53

พูดซะน่ากลัว ซึ่งก็น่ากลัวจริง ๆ
การที่มีชีวอตอยู่ถึงวันนี้เป็นสิ่งที่ดีแล้วจริง ๆ ครับ

อ่านเอนทร่นี้ ไว้เตือนตัวเอง
ว่าอยากทำไรก็ทำ ทำตอนที่ยังอยู่

#4 By โคค่อน on 2010-11-23 21:51

พี่แป้นไม่ต้องไปไหนเลยนะ ห้ามๆ อยากให้เข